کودکان در دوران نوزادی خود،بیش از هر دوره ای به فطرت خدادادی خویش نزدیک ترند.در این اثر،خانم زهرا موسوی سعی کرده فطرت کودکان را به شعر در آورده و زمزمه ای برای مادران و نوزادان آماده گرداند.شاعر تلاش کرده در هر شعر،با الهام از آیه ای از قرآن،جهان را از دریچه نگاه لطیف نوزادان به تصویر بکشد.مجموعه ی«خدای خوب نی نی »قصد دارد تا جهان بینی توحیدی را،از راه لطیف ترین و دوست داشتنی ترین آواها،یعنی صدای مادر و پدر به جان نوزاد بچشاند.

بخشی از کتاب:
جهان بینی یا نگاه عمیق به جهان هستی ،از نوزادی در فرزندان شکل می گیرد.همان نگاه که باید به این پرسش پاسخ دهد که «آیا این جهان خدا و سرنوشت دارد؟»دو نگاه بسیار متفاوت وجود دارد:یک باور می گوید جهان،آفریده ی خدای مهربان است و دارای هدف و سرنوشت و زندگی شیرین جاودانه؛
و نگاه دیگر بر این گمان که جهان زاییده یک انفجار بزرگ است و بدون هدف و بدون هر گونه سرنوشت و اساسا هدف را باید از سرنوشت.