از زمانی که چشم باز کردم دور و برم کتاب بود.شخصیت هر کسی نسبت به محیط زندگی خودش شکل می گیرد.خوب من هم از ابتدا که چشم باز کردم کتاب می دیدم.لذا مثل بعضی ها که کتاب برایشان یک چیز غریبی است برای من اصلا غربتی نداشت.در همان کودکی عموی کوچکم که با ما زندگی می کرد،گاهی برایمان قصه می گفت.پدر حکایت هایی می گفت که در خاطرم هست؛حکایت هایی از سعدی نقل می کرد و این ها خود به خود در من تاثیر داشت.